Afscheid moeten nemen, wanneer een dierbare sterven gaat, is een van de moeilijkste momenten voor ons. Elkaar leren loslaten…
Neem, temidden van alle beslissingen die nu worden gevraagd, vooral de tijd. Niets blijkt zo kostbaar, als tijd om stil te staan bij jullie herinneringen en bij het goede, dat samen wordt gedeeld.
Een goede uitvaartonderneming helpt zeker ook inhoudelijk bij een stuk van het proces rondom de uitvaart. Maar heeft vaak niet alle tijd van de wereld. Als ervaren begeleidster bied ik jullie een extra en welkom steuntje in de rug. Ook wanneer het “gewone” toch voor iedereen anders blijft. En daardoor bijzonder.
Kleurrijk en veelzijdig blijft in mijn ogen de uitvaart die ik begeleidde van een jong gestorven hindoe. Die als verstandelijk beperkte had geleefd, en geschilderd, in een christelijk thuis. Aan mij de taak, beide religies en beide talen te combineren. Tot een prachtig eerbetoon in een fries kerkje. Temidden van zijn schilderijen, een zee aan bloemen, en die twee zo verschillend lijkende kringen om deze jongen heen, rouwden we.
Uitvaartceremonie
De kern van mijn werk is vaak het helpen verzorgen van de uitvaart of crematie. Als funerair spreekster word ik vaak gevraagd door nabestaanden, ook wel via een uitvaartonderneming. Als geen ander is dit werk is mij lief, juist omdat het uiterste betrokkenheid vraagt. Niets blijft zo persoonlijk – daarom reken ik een goede nazorg tot een van mijn kerntaken.
Hoe kan iedereen de dode voor het laatst groeten? Soms voelt een schepje zand dan als te definitief. Misschien geven ballonnen meer ruimte, en bloemen in zoveel mogelijk kleuren meer troost. Het is belangrijk, om kinderen alle ruimte te gunnen om afscheid te nemen op hun manier. Kies en lees een verhaal voor hen. En ook hier: creativiteit kan wonderen doen…
De laatste momenten
Soms is er tijd en gelegenheid om samen toe te leven naar de dood. Stervensbegeleiding kan, hoe zwaar ook, zo kostbaar zijn voor iedereen. Wij hebben het van oudsher door rituelen markeren van dit proces wat teveel afgeleerd. Gelukkig wordt de troostende werking van “zalving” of “zegening” gaandeweg herontdekt.
Denk er eens over na, hoe je bewust afscheid kunt nemen. In grotere kring, of klein en intiem. Samen waken en steun zoeken in weinig woorden, lieve gebaren, licht en bloemen, kan een herinnering zijn die blijft.
Rouwen kost tijd
Na afloop blijkt rouwen pijn te doen. Altijd. Herhaaldelijk stil blijven staan bij hoe je dierbare leefde, is gestorven, en nog steeds betekenis heeft, is dan uiterst belangrijk. Het uitkiezen van een mooi monument, het samen inrichten van een graf, of het verstrooien van de as, zijn goede momenten om hulp bij te zoeken.
Duizend mensen die bij elkaar kwamen om hun dierbaren te herinneren en in het licht te zetten is een van mijn initiatieven die in Alphen aan den Rijn aan het uitgroeien is tot een echte traditie. Kijk voor dit jaarlijkse ritueel maar eens op www.lichtjesinhetdonker.nl. Deze avond groeit en groeit, en biedt een open ruimte voor ieders rituelen en muziek, op de begraafplaats.